Szanowni Państwo!!!

Informujemy, że w Przychodni przy ul. Saskiej 61
rozpoczyna działalność
Ośrodek Środowiskowej Opieki
Psychologicznej i Psychoterapeutycznej 
dla Dzieci i Młodzieży

świadczący pomoc osobom z zaburzeniami emocjonalnymi, psychospołecznymi  oraz psychicznymi.

Ośrodek oferuje świadczenia w zakresie porad psychologicznych, diagnostycznych, sesji psychoterapii (indywidualnej, rodzinnej, grupowej),  sesji wsparcia psychospołecznego, wizyt domowych/środowiskowych w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia.

Do Ośrodka Środowiskowej Opieki Psychologicznej i Psychoterapeutycznej nie jest wymagane skierowanie.

Zapisy prowadzone są w Przychodni przy ul. Saskiej 61 pod numerem telefonu 22/617-67-33 lub 22/617-67-07

 

 

CAŁODOBOWA BEZPŁATNA INFOLINIA DLA DZIECI I RODZICÓW REKOMENDOWANA PRZEZ MEN 800 080 222 -

pomoc doświadczonych psychologów, pedagogów i prawników.

Więcej informacji na stronie www.liniadzieciom.pl

 

Poradnia Psychologiczno Pedagogiczna nr 16 zaprasza do kontaktu https://ppp16.waw.pl/

Polecane materiały:   https://ppp16.waw.pl/aktualnosci/?post=przydatne-materialy-i-informacje

 

Przedszkole objęte jest opieką Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej nr 16

ul. Siennicka 40

tel. 22 610 21 32

www.ppp16.waw.pl

 

Psycholog mgr Anna Gromek pełni dyżur w poradni:

poniedziałek: 15:00 - 19:00

czwartek: 15:00 - 19:00

Możliwy jest kontakt za pomocą poczty elektronicznej: anna.gromek@ppp16.home.pl

 

 

 

Adaptacja dziecka do przedszkola
 

Rozpoczęcie edukacji przedszkolnej przez dziecko jest ważnym przeżyciem zarówno dla niego, jak i jego rodziców. Dla wielu dzieci pójście do przedszkola oznacza pierwsze kontakty z grupą, co wiąże się ze zmianą dotychczasowego trybu życia. Dziecko uczy się nowej dla siebie roli przedszkolaka. Nowe warunki budzą czasami niepokój i niepewność. Dziecku potrzebne są pozytywne doświadczenia i czas, aby zaakceptować nową sytuację i przystosować się do niej.

           
:-)  Najważniejsze jest, aby nauczyć dziecko samodzielnego wykonywania jak największej liczby czynności: samodzielne jedzenie, mycie rąk, załatwianie potrzeb fizjologicznych, zdejmowanie i ubieranie części garderoby. Bardziej samodzielne dzieci zwykle przeżywają mniej lęków, bo nie są tak zależne od innych.           

:-)  Wyrabiaj u dziecka pozytywne skojarzenia z przedszkolem.    

:-)  Czytaj dziecku książeczki o przedszkolu, baw się z nim w „wycieczki przedszkolne”, w „spożywanie posiłku w przedszkolu”; w zabawie zwracaj  się do niego jako do przedszkolaka.
           
:-) Korzystaj podczas zabawy z dzieckiem  z materiałów plastycznych, z którymi dziecko zetknie się w przedszkolu (kredki, farby, plastelina itp.) .

:-)  W miarę możliwości dostosuj rytm domowy do takiego, jaki panuje w przedszkolu (np. zbliżone pory posiłków i drzemki).       
                       
:-)  W domu urozmaicaj jadłospis, zachęcaj  do próbowania nowych potraw, smaków. Nie podejmuj za dziecko decyzji dotyczących jedzenia; jeśli nie ma alergii na pokarmy, zachęcaj je do ich zjadania. Dzieci często zapominają, że czegoś nie lubią i w towarzystwie rówieśników zjadają wszystko.        
        
:-)  Postaraj się zorganizować poranki tak, żeby się nie spieszyć – znajdź czas na poranne przytulanie, na rozmowę w drodze do przedszkola, jaki fajny dzień przed wami:  mamy i taty w pracy, a dziecka w przedszkolu.

           

:-)  Nie lekceważ lęków dziecka przed rozstaniem. Nie zamartwiaj się jednak w domu czy w pracy, jeśli rozstanie z dzieckiem było ciężkie. Dzieci, po wyjściu rodzica, uspokajają się bardzo szybko i zaczynają się bawić.      

:-)  Pozwól dziecku na zabranie do przedszkola ulubionej zabawki czy książeczki, dzięki której wzrośnie jego poczucie bezpieczeństwa.

           
:-)  Nie przedłużaj rozstań w przedszkolu. Dziecko najlepiej przekazać pani lub odprowadzić do sali z „buziakiem”.  Panie zaopiekują się nim, zainteresują czymś ciekawym i zachęcą do wspólnej zabawy.

 

:-)  Skupiaj się na pozytywach, jakie mogą spotkać dziecko w przedszkolu (np. mówiąc "słyszałam, że w tym tygodniu idziecie na wycieczkę do parku szukać jesieni!"), a nie na negatywach ("może wcale nie będziesz tak tęsknił?”). Nie pozwól na to, by dziecko zbyt długo zamartwiało się możliwymi nieszczęściami, które mogą je tam spotkać.


:-)  Dotrzymuj słowa  i przychodź po dziecko o ustalonej z nim porze. Powiedz dziecku, kiedy i przez kogo będzie odebrane z przedszkola. Określ czas: po obiedzie, po podwieczorku. Zanim wyjdziesz
z przedszkola, pocałuj swoje dziecko, przytul je na moment i radośnie powiedz: baw się dobrze - do zobaczenia!

:-)  Porozmawiaj z dzieckiem o nowej sytuacji i traktuj chodzenie do przedszkola jako naturalną rzecz (taką jak chodzenie mamy i taty do pracy). Staraj się nie wątpić przy dziecku w sensowność swojej decyzji o wysłaniu go do przedszkola.

:-)  Nie ustępuj dziecku, gdy płacze i protestuje. Jeżeli raz ustąpimy, np.: „dobrze, dziś zaprowadzę Cię do babci, ale jutro już nie będziesz płakać, jak przyprowadzę cię do przedszkola” – pokażemy mu, że tak naprawdę to nie musi chodzić do przedszkola, gdyż mama i tata zawsze znajdą jakieś rozwiązanie. W ten sposób okres adaptacyjny może się przeciągnąć.

:-)  Zauważaj najmniejsze sukcesy już od pierwszych dni i chwal swoje dziecko za dzielność.

:-)  Nie wypytuj o to, co się wydarzyło w przedszkolu tylko pozwól mówić dziecku o tym, co jest dla niego ważne i o czym samo chce powiedzieć.

:-)  Stopniuj czas pobytu dziecka w przedszkolu – w pierwszych dniach postaraj się odbierać dziecko wcześniej.                       

:-)  Daj sobie i swojemu dziecku czas na oswojenie się z trudną sytuacją i przeżywanie trudnych emocji.

 

„Wszystkiego, co naprawdę powinienem wiedzieć, nauczyłem się w przedszkolu – o tym jak żyć, co robić, jak postępować, współżyć z innymi, patrzeć, odczuwać, myśleć, marzyć i wyobrażać sobie lepszy świat”.
Robert Fulghum

 

Opracowanie: psycholog Anna Gromek

Powered by CouchCMS